İSHAK EDEBİYAT

“Hatıralar bazen bir melodiye, bir şarkıya, bazen de bir çift gümüş kol düğmesine sığar.” Henüz on yedi yaşlarımın sonlarında; hayatı sorgulayan, hayatı öğrenmeye çalışan, ne istediğimi bilmeyen toy bir genç kızdım. Herkesin aynı yoldan geçtiği o malum yaşlardaydım. O gün gelip çatmıştı. Pek heyecanlı değildim açıkçası çünkü umudum yoktu. (Bana göre heyecan, umutla beklediğin bir şeyden sonra gelen bir duyguydu.) Yeni günün ilk saatlerinde aldığım bir mesajla, akıllı telefo

Gecekonduda altı ayımı tamamlanmış olmalıyım. Ayın kaçıncı günündeyiz, bugün çarşamba mı başka bir gün mü, saat tam olarak kaç, bilmiyorum. Bazen başım o kadar ağrıyor ki, duvardaki saatin tiktakları beynimi deliyor. Böyle durumlarda saatin arkasındaki pili çıkarıyorum. Baş ağrım dindiğinde pili tekrar takıyorum. Saat kaldığı yerden devam ediyor ilerlemeye. Şu an gecekondumun saatiyle saat 7:25. Kalın perdeleri hiç açmıyorum. Özellikle hava bulutlu oldu mu sabah mı akşam mı o